De financiële positie van de gemeente Bloemendaal is allesbehalve rooskleurig. Laten we hier het voorbeeld noemen van het Integraal Huisvestingsplan Scholen (IHP). De gemeente is verplicht renovaties van scholen te bekostigen. Bloemendaal telde tot voor kort 19 (na sluiting SAB nog 19) scholen. Vergelijken we dit met de buurgemeente Heemstede: 10 scholen, dan wordt duidelijk dat wij in Bloemendaal voor een immense opgaaf staan. De afgelopen 10 jaar heeft het college het hoofd diep in het zand gestoken als we het over onderwijshuisvesting hebben. Toen in 2017 een IHP werd gemaakt kwamen de begrote kosten uit op EUR 46 miljoen. Dit IHP is nimmer uitgevoerd. Je kunt natuurlijk een tijd lang doen alsof er niets aan de hand is en zaken voor je uitschuiven maar vroeg of laat loop je toch tegen een betonnen muur op. Eind december 2025 werd het nieuwe IHP vastgesteld. Kosten bedragen nu afgerond EUR 135 miljoen totaal. De kosten zijn vanaf 2017 dus bijna verdrievoudigd. Wij hebben er dringend bij het college vorig jaar op aangedrongen een budgetbeheerder aan te stellen die per school beoordeelt wat strikt nodig of noodzakelijk is en per school het bouwproces controleert en zorgt dat kosten niet verder oplopen. Daar is niet naar geluisterd. Daarnaast hebben wij geconstateerd dat enkele scholen onder het minimumaantal leerlingen dreigt te raken. Dat betekent dat die scholen niet meer levensvatbaar zijn. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden. Zo niet dit college. Alle moeilijke beslissingen worden wederom vooruitgeschoven. De uitzondering hierop is de SAB. Deze school is gesloten en de kinderen zijn ondergebracht bij de Vondelschool in Aerdenhout. Dat heeft pijn gedaan.
Maar wat gebeurt er vervolgens met dit waardevolle schoolterrein en de gebouwen? Het college speelt Sinterklaas en wil het van de hand doen aan St Hospice Haarlem voor een veel te lage prijs. Een hospice is een instelling die verzekerde zorg levert. Het is dus een commerciële instelling die weliswaar kan rekenen op brede steun in de samenleving maar het is geen gemeentelijke voorziening en dus ook niet nodig dit financieel te steunen met belastinggeld. Linksom of rechtsom: we komen 135 miljoen tekort op onderwijshuisvesting. Blijkbaar interesseert dat niemand iets in het college noch in de gemeenteraad. Hart voor Bloemendaal is de enige partij die op financiën let.
De grond van de SAB is veel geld waard en het was ook mogelijk geweest om op die locatie bijv. woningbouw te realiseren en de grond voor de hoogst mogelijke prijs te verkopen. Het geld dat daarmee vrijkomt hadden wij kunnen gebruiken voor onderwijshuisvesting.
De gemeente laat dus enerzijds voldoende kansen liggen en strooit anderzijds met belastinggeld terwijl de wettelijke taken blijven liggen. Bloemendaal moet wat ons betreft actief grondbeleid voeren. Daar is veel geld mee te verdienen. Geld dat we moeten gebruiken om de overige scholen die wel levensvatbaar zijn te renoveren en te verduurzamen voor de komende 30 tot 50 jaar. We kunnen het ons niet veroorloven geld te laten liggen omdat de gemeente nogmaals een WETTELIJKE plicht heeft op het vlak van onderwijshuisvesting. Keuzes maken, beleid maken en de tering naar de nering zetten. Dat is noodzakelijk maar het gebeurt niet. Taakverwaarlozing noemen wij dat.
Voor ons is het echt volstrekt onbegrijpelijk dat de gemeente vele tientallen miljoenen heeft laten/laat liggen op ontwikkellocaties (potentiële):
- Lokhorsterduin (is inmiddels volop in ontwikkeling maar had de gemeente voor een lage prijs kunnen kopen en laten ontwikkelen)
- Trefpunt: ontwikkeling voor seniorenappartementen bijv.;
- Blekersveld: aparte aanbesteding voor koopwoningen;
- Klein Overveen: de gemeente had hier zelf in moeten stappen;
- Duinlust: het monument zal worden ontwikkeld tot een appartementencomplex, maar de grond daarnaast kan ontwikkeld worden door de gemeente als de gemeente dit actief oppakt;
- Vogelenzang noordoost en zuidoost: in plaats van een intentieovereenkomst had de gemeente ook het voorkeursrecht kunnen regelen;
- Linnaeushof: de gemeente verkocht de grond voor een habbekrats waarna de eigenaar het voor een veelvoud doorverkocht aan een andere ondernemer;
nb: een historische foto van de monumentale as van Lokhorsterduin te Bennebroek in aanbouw met op de voorgrond het hoofdgebouw Vogelenzang.
We kunnen nog meer voorbeelden noemen. Het klopt, niet alle grond is eigendom van de gemeente maar bij veel projecten moet de gemeente meewerken aan een bestemmingswijziging en daar heeft de gemeente steeds grote steken laten vallen en kansen laten lopen. Waarom oefent de gemeente geen voorkeursrecht uit? Wat betreft Lokhorsterduin had de gemeente dit terrein kunnen kopen voor afgerond EUR 17 miljoen. De gemeente had hier zelf een totaalplan voor kunnen ontwikkelen en het laten bouwen door een ontwikkelaar.
Veel geld is verloren gegaan. Terwijl andere gemeenten wel een actief grondbeleid voeren, blijft de gemeente Bloemendaal hangen in de oude achterhaalde gedachte die de VVD eigen is: alles aan de markt overlaten en vooral niets doen. Want niets doen is het beste. Het is goed zoals het is en alles moet zo blijven. Dat was ook de slogan waarmee de VVD de verkiezingen is ingegaan in maart 2026. Dat de wereld veranderd is en dat de gemeenten veel meer aan zet zijn om te realiseren wat belangrijk is: woningen bouwen, scholen renoveren, zorgen dat voorzieningen op peil blijven, bomen onderhouden enz.
Wij zeggen het al jaren: actief grondbeleid had ons een heleboel financiële kopzorgen kunnen besparen. Maar zo lang alles bij het oude blijft en de VVD weigert te luisteren naar goede adviezen, zal het met deze gemeente snel bergafwaarts gaan.