Voor de naamlozen en de kiezers-zonder-stem

Het plan van het college om de achterstand in huisvesting van statushouders met gezwinde spoed in te lopen door deze woningzoekenden onder te brengen in nieuwe hoogbouw langs de Randweg (Randweg 1 tussen Kennemerpark, spoor en snelweg), is bij ons slecht gevallen. De bedoeling is dat er twee hoge complexen komen met ruimte voor meer dan honderd jongeren en alleenstaande statushouders. In woonunits van 25 vierkante meter. Op steenworp afstand verwijderd van het trafostation. Waarom zijn wij tegen?

  • Het collegebesluit is niet in de participatie geweest. Dit in tegenstelling tot wat de wethouder in het Bloemendaals Nieuwsblad beweerde. Ze jokte en dat weet ze zelf ook wel want opeens was de corona-crisis de boosdoener. Daarom was het met de inspraak toch niet helemaal gelukt. Vervolgens zei ze dat niemand het leuk vindt wanneer in zijn buurt wordt gebouwd. Ook alweer niet correct: de omwonenden waren constructief bezig toen er vorig jaar een ander plan werd gelanceerd. Maar wat het college nu heeft bedacht is nooit besproken laat staan overlegd. Voor ons is inspraak en draagvlak erg belangrijk. Een voorwaarde zelfs.
  • Het huisvesten van alle statushouders op een locatie vinden wij niet verstandig i.v.m. inburgering.
  • Alleenstaande jongeren in combinatie met alleenstaande statushouders gaat lang niet altijd goed. Het Haarlems Dagblad hierover in 2016: jonge statushouders balen in oude provinciegebouw Haarlem; inburgering komt niet van de grond; maar gemeente mag niet alles regelen. Ze hebben de hele dag niets te doen, vervelen zich en willen het liefst een eigen huis in plaats van een kamer in een oud kantoorpand. De 34 jonge statushouders die zijn ondergebracht in het oude provinciegebouw aan de Zijweg 245 zijn helemaal niet blij.
  • Het is geen locatie voor permanente huisvesting maar voor tijdelijk. Ook niet goed voor de inburgering en sociale samenhang.
  • Is het wel verantwoord te bouwen op zo’n korte afstand van het trafostation? Of kan sprake zijn van gevaar voor de volksgezondheid. Er zijn richtlijnen voor het bouwen in de buurt van een trafostation, maar de gemeente kan daarvan afwijken. Waarom zijn die richtafstanden er dan? Goede ruimtelijke ordening voorkomt hinder en gevaar.
Transformatorstation Randweg

Kort en goed: wat ons betreft ligt de oplossing voor de huisvestingsproblematiek dus niet in het versneld hoog bouwen langs de Randweg. Maar wat dan wel? De gemeente Bloemendaal is platzak. De grond is duur.

De VVD kiest voor een andere route. Zij willen de jonge statushouders bij voorrang huisvesten via de woningbouwcorporaties. Die hebben al toegezegd een groot deel voor hun rekening te nemen versneld. De VVD wil nu de complete achterstand via de corporaties oplossen. Wat betekent dat voor de woningzoekenden die al 8 tot 12 jaar op de wachtlijst staan? De VVD zegt: de regulier woningzoekenden zullen dan maar ietsjes langer moeten wachten. Ietsjes, een onsje meer of minder, slechts een beetje. Het doet geen recht aan de wanhoop van velen.

Hoe leg je aan iemand die al zo lang wacht op een plek om te wonen uit dat het nog wel ietsjes langer kan? Wij vinden dat maatschappelijk onaanvaardbaar. Het zijn de kiezers zonder gezicht. De kiezers zonder stem die nu de dupe worden als gevolg van verdringing. Maar dat zijn ongetwijfeld niet de kiezers die hun stem uitbrengen op de VVD. Wie neemt het voor de onzichtbare groep op?

Wij hebben een heel ander voorstel: ga opnieuw in gesprek in de regio en met de provincie. Maak concrete afspraken over huisvesting op die locaties waar de grond nog betaalbaar is en de ruimte niet gevaarlijk of risicovol. In Bloemendaal is dit niet te realiseren. Niet omdat de ‘elite’ het niet wil, maar omdat de grondprijs onbetaalbaar is en dat leidt direct tot maatschappelijk ongewenste ontwikkelingen. Wat willen we nu echt? We willen fatsoenlijke en menselijke huisvesting.

Het vreemde is dat dit idee van de hand wordt gewezen alsof wij hier iets verwerpelijks voorstellen. De hypocrisie is tenenkrommend. Terwijl in alle opzichten regionaal wordt samengewerkt, zowel binnen de Metropoolregio Amsterdam, de Veiligheidsregio Zuid-Kennemerland, de provincie, de Regionale Energie Strategie Regio, op het gebied van sociale zekerheid enz. Er is bijna geen onderwerp waarover niet regionaal wordt gesproken. Maar als we praten over fatsoenlijke en duurzame huisvesting, dan wordt opeens de gemeentegrens een ijzeren gordijn. Het meest opvallend is deze reactie te beluisteren bij de traditionele grote landelijke partijen die als we over Europa spreken, denken in vergezichten en oneindige horizonnen. Maar zodra het concreet wordt, gaan de hakken in het zand en verschanst ieder zich achter zijn eigen heilige gelijk.

Hiermee komt een naamloze groep buiten de maatschappij te staan. Ons wordt verweten dat wij asociale politiek bedrijven. Maar de werkelijk asocialen zijn de politici die menen dat kwetsbare groepen op slechte locaties gehuisvest kunnen worden zodat we dan maar weer van het probleem zijn verlost. Of: we laten de corporaties onze problemen oplossen over de rug van andere kwetsbare groepen.

Als je niets te verliezen hebt, dan alsnog je eer.

Wij zeggen: betaal ruimhartig en doe je morele plicht, los de huisvesting regionaal op. En dan nog een laatste schot voor de boeg: landelijke partijen zoals D66, VVD, CDA, GL dienen dit aan te kaarten in de Tweede Kamer en bij de Minister. Gemeenten krijgen al heel veel op het bordje gekwakt aan taken waar het Rijk van af wil, maar sommige taken vereisen een regionale in plaats van een gemeentelijke aanpak. Voor een menswaardiger bestaan.