Schone handen, een persverklaring

Het college heeft een brief gestuurd aan de heer Slewe en zijn echtgenote. Hierin zegt het college dat de gemoederen weliswaar hoog zijn opgelopen maar dat er niet van bedreigingen of intimidaties gesproken kan worden. De brief publiceren wij hier in dit bericht.

brief-bloemendaal-1brief-bloemendaal-2

Naar aanleiding van deze brief verklaart Marielys Roos het volgende: Vanmorgen las ik de brief met excuses die het college van Bloemendaal stuurde aan Rob Slewe en zijn echtgenote. In deze brief staat zonder enig voorbehoud dat Hans en Rob Slewe nooit hebben gedreigd of geïntimideerd. Eindelijk gerechtigheid. Zo voel ik dat.

Al sinds oktober 2009 is het dossier Elswoutshoek een compleet drama. Toen ik raadslid werd in het voorjaar van 2014 had ik geen idee wat zich achter de schermen voltrok. Maar toen ik me daarin ging verdiepen, leek het wel alsof een groot deel van het gemeenteapparaat was ingezet om de heren Slewe in een kwaad daglicht te stellen. Dat ging heel ver. Tot in de rechtszaal waar de advocaat van de gemeente letterlijk verklaarde dat de eigenaren van Elswoutshoek niet schroomden om ambtenaren verbaal agressief te bejegenen en te bedreigen, zich onbeschoft te gedragen, te schelden en dwars te liggen.

Iedereen die het maar wilde horen moest begrijpen dat deze mannen absoluut niet deugden. Berichten van die strekking verschenen zelfs in de landelijke pers. En toen ik als nieuwkomer in de raad in het dossier was gedoken en werkelijk alles las wat er over Elswoutshoek te lezen viel, bekroop mij een gevoel van groot onrecht. Waarom? Omdat de overheid over een onuitputtelijke reserve beschikt zowel financieel als qua tijd en mankracht om mensen tot wanhoop te drijven. Om ze over de rand van de afgrond te duwen zo het ravijn in. Overdrijf ik nu niet een beetje? Misschien, maar ik heb zelf wel ervaren wat het is wanneer je gebrandmerkt wordt. Ik nam het immers op voor de heren Slewe en hun beide gezinnen.

In dat Elswoutshoek dossier heb niets kunnen vinden wat ook maar in de buurt komt van bedreigingen of intimidaties. Natuurlijk waren de gemoederen verhit geraakt, maar wat wil je als je al bijna zes jaar lang aan het lijntje wordt gehouden en uiterst onredelijk wordt behandeld door de overheid? In december 2014 heb ik het dossier dat zogenaamd stukken zou bevatten waaruit zou moeten blijken dat de gemeente Bloemendaal Hans en Rob Slewe terecht als enge lieden had neergezet, grotendeels op de website van Hart voor Bloemendaal gepubliceerd. En dat was tegen het zere been. Ex-burgemeester Ruud Nederveen deed aangifte tegen mij bij het OM. Hij zei dat ik de geheimhouding die op het dossier was gelegd, had geschonden. Wat hij er niet bij vertelde was dat de stukken al openbaar waren. In mei 2016 heeft de rechtbank Haarlem mij veroordeeld en als gevolg daarvan sta ik nu te boek als crimineel. En waarom? Omdat ik de ambtenaren die valse verklaringen hebben afgelegd over de heren Slewe in een onmogelijke positie zou hebben gemanoeuvreerd. Die ambtenaren zouden door de publicatie op mijn website het mikpunt worden van represailles. Zo had Ruud Nederveen het aan Justitie uitgelegd.

Nu het college  heeft erkend dat er niet gedreigd is of geïntimideerd en hiervoor excuses heeft aangeboden aan Rob Slewe, vraag ik mij af of deze lijn wordt doorgetrokken en zowel de rechter als het OM hiervan op de hoogte wordt gebracht. Want ik heb me erover verbaasd dat ik veroordeeld ben op basis van leugens alleen maar omdat Justitie blind achter de beweringen van een nepjonker aanhobbelt en weigert zelf onderzoek te doen.

Ik heb in ieder geval schone handen en kan met open ogen de wereld in kijken. Ik ben er eerlijk gezegd trots op dat ik het er niet bij heb laten zitten en dat ik ben opgekomen voor integer en rechtvaardig bestuur.

Roos laat hierbij weten Thera Wolff, voormalig fractievoorzitter van de PvdA en Leonard Heukels van Liberaal Bloemendaal te bedanken voor hun eigen bijdrage in de strijd de waarheid boven tafel te krijgen.