Over geheimhouding met terugwerkende kracht

De voormalig burgemeester heeft aangifte tegen mij gedaan wegens schending van de geheimhoudingsplicht, twee dagen voor de kerst 2014. Daarin werd hij gesteund door alle fractievoorzitters. Jerker Westphal (fractievoorzitter van D66) was graag bereid daarover nog een ingezonden brief te sturen namens deze fractievoorzitters naar het Haarlems Dagblad. Leonard Heukels (fractievoorzitter van LB) wilde Ruud Nederveen (!) zelfs de helpende hand bieden, toen het aanpakken van raadslid Roos hem niet snel genoeg ging. Heukels verzocht de advocaat op mevrouw Roos in te zetten. Dat de sfeer in de raad van Bloemendaal bepaald niet harmonieus te noemen is, moge duidelijk zijn. Ik ben een paria geworden. Dat er bovendien raadsleden zijn die waarheidsvinding niet tot hun taak rekenen (Paola Koningsveld van Groen Links), moet ik nog op de koop toenemen: waarheidsvinding kun je selectief toepassen blijkbaar. De toekomstig wethouder Richard Kruijswijk (Groen Links), betichtte mij in de onderlinge mailcorrespondentie van onbetrouwbaarheid of woorden van gelijke strekking. Het waren stekelige, insinuerende mails die een spoor van narigheid achterlaten. Destructief. Niet opbouwend of motiverend en een toekomstig wethouder onwaardig. Maar terug naar de kwestie die ik hier aan wil snijden: schending van de geheimhoudingsplicht is een ernstig strafbaar feit op grond van artikel 272 van het Wetboek van Stafrecht. Daar kan een boete voor worden opgelegd van ruim EUR 16.000 of een gevangenisstraf van maximaal 12 maanden. Dat levert je bovendien een echt strafblad op. Niet niks dus. Ik ontken dat ik de geheimhouding heb geschonden, maar niemand die het horen wil in politiek Bloemendaal. Intussen zijn de burgemeester en de wethouder die verantwoordelijk zijn voor het drama dat Elswoutshoek heet, vertrokken. Met de noorder- of de zuiderzon, het is maar hoe het bekijkt. Tanzania ligt in ieder geval behoorlijk in zuidelijke richting. Nu heeft wethouder Jur Botter volgens mevrouw Koningsveld ‘plotsklaps’ excuses aangeboden aan de heren Slewe van Elswoutshoek. Tijdens het presidium van 28 januari jl heb ik gevraagd of het dan misschien niet eens tijd wordt om ook aan mij excuses aan te bieden. Overigens is dat plotsklaps van mevrouw Koningsveld wel in stijd met de waarheid als we het dan toch over waarheidsvinding hebben. Want al in augustus vorig jaar heb ik de wethouder en de burgemeester (ex-) gevraagd om toch ajb sorry te zeggen voor de publiekelijk gedane aantijgingen van bedreigingen etc in het HD. Niks daarvan, zeiden de voormalige bestuurders en de andere raadsleden. Sterker nog: we dienen ter versterking van de positie van ex-wethouder Marjolein de Rooij een motie van vertrouwen zeiden LB, PvdA en CDA. Hoewel Hart voor Bloemendaal dus nul op het rekest kreeg, deden we een nieuwe poging. Op 22 januari jl diende Hart voor Bloemendaal opnieuw een motie tot rectificatie in. In gewoon Nederlands: sorry voor de onterechte beschuldigingen in de krant en in de rechtbank. Op die motie heeft de heer Botter gereageerd, met excuses. Maar o, wat deed dat pijn bij de collegepartijen. Die wrongen zich in alle bochten om de excuusbrief af te zwakken. Enfin, het aanbieden van excuses aan mijn persoon is een onderwerp waarover de fractievoorzitters niet willen spreken. Het meest droevige van alles is nog wel dat er een memo voorlag deze week waarin de regels rond de geheimhouding van stukken in een soort stroomdiagram werden verhelderd. Dat stroomdiagram klopt van geen kanten. Ik heb daar op 26 november ook al op gewezen. Volgens dat memo kan het college op elk willekeurig moment geheimhouding opleggen. Achteraf en zonder dat de raad de geheimhouding in de eerstvolgende raadsvergadering bekrachtigt. Met terugwerkende kracht kan je in Bloemendaal ook stukken geheim verklaren. Het mag volgens Bloemendaal allemaal. Maar, dat is dus beslist in strijd met de wet. Het is absurd dat raadsleden hiermee instemmen. En al helemaal omdat het collegebesluit hierover in november genomen, met terugwerkende kracht tot 9 juli 2013 werd opgelegd, en wel uit politiek lijfsbehoud en dat is bepaald geen reden die in de wet is toegestaan. Troost ontvang ik van anderen. Van mensen op straat, onbekenden, niet alleen inwoners van Bloemendaal, maar uit het hele land, die mij zeggen dat ik vooral niet op moet geven. Mijn dank gaat uit naar twee politici die contact met mij hebben opgenomen: Carlien Boelhouwer van de SP, provincie NH en Bert Euser, voormalig wethouder Albrandswaard. Ik kan zijn boek ‘Lokale Leiders, de opkomst van de geuzendemocratie’ van harte aanbevelen. Ik ben ervan overtuigd dat ik strijd voor een goede zaak. Ik heb gevraagd of ik een kopie kan krijgen van de aangifte die tegen mij is ingediend. Maar tot nu toe heb ik die niet gekregen. Waarom niet, zult u zeggen? Het antwoord dat ik kreeg: het is niet bekend of dat openbaar is…