Over de afsplitsing van Rob Slewe. Een reconstructie en een verklaring

Hier volgt een verklaring over de breuk met Rob Slewe die bij de verkiezingen van maart 2018 op nr. 2 van de lijst van Hart voor Bloemendaal stond. De gedachte was destijds dat Slewe goed op de hoogte was van wat politiek speelde in Bloemendaal. Hij kende de diverse fracties en raadsleden en was politiek betrokken. Roos wilde graag een ervaren persoon naast zich in de raad en had daarvoor Gerard Metselaar benaderd met een berg aan ervaring in de Bloemendaalse gemeentepolitiek. Gerard koos weliswaar voor Hart voor Bloemendaal maar bedankte voor plek 2 op de lijst. Rob Slewe stelde zich kandidaat en ging enthousiast aan de slag. Hij wilde de gemeentepolitiek van ‘binnenuit’ veranderen. Gezien zijn ervaring met de gemeente Bloemendaal op het dossier Elswoutshoek een mooi streven. Het motto voor de verkiezingen van 2018 van de partij was: ‘Open en eerlijk’.

Begin december 2019 diende een WOB-procedure van Rob #Slewe bij de sector bestuursrecht van de rechtbank in Haarlem. Na afloop van die zitting belde hij met Roos en vertelde dat de rechter had geadviseerd om in mediation te gaan. Daar waren zowel de gemeente als Rob Slewe mee akkoord. Hans Slewe, de broer van Rob Slewe, sloot zich aan. Roos begreep de beslissing van Slewe maar zij was wel van mening dat dit niet te combineren was met het continueren van het raadslidmaatschap. Bovendien wilde zij het fractievoorzitterschap terug omdat zij vond dat het combineren van het voorzitterschap en het deelnemen aan een #mediation traject onverenigbaar was. Integer en transparant bestuur betekent ook dat zelfs de schijn van tegengestelde belangen dient te worden vermeden en zodra sprake is van mediation zijn partijen gebonden aan geheimhouding. Daarbij beloven zij over en weer geen ‘nare dingen’ meer over elkaar te zeggen. Om kort te gaan: mediation conflicteerde in de ogen van Roos met het raadslidmaatschap en dan met name met de controlerende taak van een raadslid.

Rob Slewe had hiervoor geen begrip. Wat hem betreft was het één toch gemakkelijk te scheiden van het ander. Hij kon prima in mediation gaan en toch controleren. Bovendien had hij destijds weinig tot geen vertrouwen in het college.

Intussen werd door burgemeester Roest flink gehamerd op het feit dat Roos op haar eigen facebookpagina berichten postte die hij sterk afkeurde omdat zij daarmee ambtenaren zou beschadigen. De aanvallen van Roest logen er niet om. Vrijheid van meningsuiting werd door deze D66 burgemeester sterk aan banden gelegd in een motie waarbij de raad Roos de maat nam en Rob Slewe raadslid Roos liet vallen als een baksteen. Hoewel Rob Slewe zelf al menig jaar forse kritiek uitte op zijn eigen facebookpagina en zich daarbij niet onbetuigd liet over ambtenaren en hoe verschrikkelijk slecht hij steeds werd bejegend, kreeg Roos van zowel Rob Slewe als van zijn broer Hans Slewe te horen dat zij onmiddellijk moest stoppen met haar berichtgeving omdat dit schadelijk was voor hun mediation. Nu had Roos dus niet alleen te maken met Rob Slewe maar ook met zijn broer Hans Slewe. Roos heeft daarop voorgesteld de fractie te splitsen. Want tegengestelde belangen (eigenbelang versus openbaar belang, samen met de gemeente optrekken versus controle, vrijheid van meningsuiting versus zwijgplicht) laten zich niet verenigen met het raadslidmaatschap. Bovendien wilde Roos de families Slewe niet hinderen of beschadigen in hun onderhandelingen met de gemeente. Het kwam hierop neer dat splitsing van de fractie onvermijdelijk was geworden.

Er werd overeenstemming bereikt over de splitsing. Echter, binnen drie dagen kwam Rob Slewe met zijn partner Christa Faas terug op de gemaakte afspraken en berichtten zij aan het Haarlems Dagblad dat zij er beiden door Roos uit waren gegooid en dat zonder overleg. Dat is een te betreuren statement als je als nette mensen afscheid neemt van elkaar. Dan zit je dus niet te wachten op modder in de krant.

Er is een Engels gezegde dat deze situatie typeert: you can’t have your cake and eat it. En dat is wat Slewe toch wel erg graag deed. Hij wilde dat Roos haar mond hield op facebook en hij wilde fractievoorzitter blijven, hij wilde samen met zijn broer geld van de gemeente en hij wilde raadslid blijven voor Hart voor Bloemendaal. Het ging nog een stap verder: Roos moest excuses aanbieden aan dezelfde ambtenaren die eerder door de beide broers werden aangesproken op onbehoorlijk gedrag.

Vervolgens werd door het college en de beide families Slewe het mediation traject afgerond in het jaar 2020. De deal was in december rond aldus de wethouder, maar Heijink gaf geen details en hield het nog even spannend. Hij wilde nl de zwijgdeal niet in de jaarrekening 2020 verwerken. Dat zou ongunstig kunnen uitpakken bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022, zo vertelde Rob Slewe aan Roos. Want Roos vroeg zich in alle gemoede af: hoe kan een gemeentebestuur een geheime deal sluiten als daar geld mee is gemoeid? Dat moet in de jaarrekening worden verwerkt. De truc van Heijink om de deal geheel over de verkiezingen heen te tillen mislukte omdat Roos fiscaal jurist is en de regels kent van goed boekhouden. Zij informeerde de externe accountant Baker Tilly en die bleek niet of niet volledig te zijn geïnformeerd. Baker Tilly startte een onderzoek en de gemeente zat met een probleem. Want zonder aanpassing van de jaarrekening die inmiddels al een groot aantal weken op de website van de gemeente stond, kwam er geen goedkeurende verklaring. Het gevolg was na lang wikken en wegen van de gemeente, dat de jaarrekening 2020 alsnog werd aangepast en het resultaat EUR 750.000 lager was dan aanvankelijk was voorgeschoteld. Op 17 juni jl. verklaarde de staf van Heijink nog dat het een jaarrekening was om ‘je vingers bij af te likken’. Maar op 22 juli jl tijdens de raadsvergadering was van die bravoure nog maar weinig over. De wethouder van financiën reageerde kribbig. Hij vond dat hem niets te verwijten viel.

Los van deze zwijgdeal zijn er ook enkele andere aspecten die wat ons betreft in de jaarrekening thuishoren maar er niet in zijn opgenomen. Wij hebben de jaarrekening 2020 dus niet goedgekeurd en zullen daar nog nader over informeren.

De vraag die opkwam tijdens de afgelopen raadsvergadering was of sprake was van #begrotingsonrechtmatigheid. Immers, het college had eigenmachtig besloten EUR 750.000 te betalen zonder de raad hierover tijdig te informeren en budget te vragen. Het college kan veel, maar het college kan niet alles. En EUR 750.000 is een extreem hoog bedrag voor een kleine gemeente als Bloemendaal. Wij betwisten hier niet het recht van de Slewes om voor hun eigen belang op te komen, maar wij betwisten wel de ‘vrije hand’ van het college om een zwijgdeal te sluiten zonder verantwoording af te leggen aan de bevolking. Want hoe is dat bedrag tot stand gekomen? Wat heeft gemeente allemaal fout gedaan dat zo veel geld betaald moest worden? Wie worden hiermee uit de wind gehouden? Tenslotte betalen Elbert Roest, Nico Heijink, Susanne De Roy, Henk Wijkhuisen deze EUR 750.000 niet uit eigen portemonnee. Wat blijft over van integer bestuur als in de #achterkamertjes over de rug van de bevolking een zaak wordt afgekocht zonder dat helder wordt waarom, voor wie, wat, hoeveel en wat nog meer?

Rechtmatigheid van deze uitgave stond dus volop ter discussie in de raadsvergadering van 22 juli 2021 van de kant van raadslid Heukels en raadslid Roos. De externe accountant wees naar vaststaand beleid en zei dat al lang bekend was hoe groot de schade was. Wat vaststaand beleid in dit verband betekent werd niet duidelijk. Immers, dit is een unieke zaak met een unieke deal. Hoe kan er dan sprake zijn van vaststaand beleid? Bovendien is de vraag gerechtvaardigd hoe de externe accountant erbij komt dat de schade al veel langer bekend was. Immers, in maart 2017 verklaarde wethouder Heijink nog dat Rob Slewe ongeveer EUR 100.000 wilde of om en nabij dat bedrag. Dat had deze wethouder afgeslagen. Een ton is toch een iets ander bedrag dan wat de gemeente recentelijk heeft betaald. Hieruit blijkt dat Nico Heijink een waardeloze dealmaker is. Vermoedelijk denkt deze wethouder dat iedereen al weer is vergeten hoe het is gelopen. Niemand weet meer dat Nico en Bernt Schneiders samen aan het onderhandelen waren en dit in hun gezicht ontplofte omdat ze dachten dat ze er met een fooi van EUR 25.000 ook wel van af zouden komen. Maar los daarvan: wij willen precies weten waarom er zo veel meer is betaald. Want dan moet er iets gebeurd zijn na maart 2017 dat dit verklaart. En die verklaring ontbreekt.

Op 22 juli jl werd de jaarrekening 2020 ondanks alle terechte vragen van Heukels en Roos dus toch goedgekeurd door de landelijke partijen en ook Rob Slewe stemde voor, al lag de kwestie van de begrotingsonrechtmatigheid en ontbrekende integriteitsmeldingen nog vol op tafel.

Hoe gaat het nu verder? Roos diende een WOB-verzoek in. Zij wil open en eerlijk bestuur en dat betekent transparantie. Geen geheime zwijgdeal maar rekenschap en verantwoording afleggen aan de kiezers.

Ten tweede heeft zij bij de externe accountant aangekaart dat het jaarverslag integriteitsmeldingen 2020 een lacune lijkt in te houden. Roos is 94 integriteitsmeldingen kwijt. Wellicht is daar een verklaring voor, maar voor dit moment kan Roos die niet vinden en burgemeester Roest weigert dat uit te leggen. Het staat natuurlijk reuze prachtig als je als gemeente kunt laten zien dat het qua integriteit allemaal prima in de pas loopt met andere gemeenten. Maar als dat betekent dat een substantieel aantal meldingen zoek is, dan is dat zeer ernstig. Want met integriteit mag niet gesjoemeld worden. Over integriteit valt wat ons betreft dus niet te marchanderen.

De geschiedenis rond #Elswoutshoek en de families Slewe begon ooit met een vermeende (nog altijd niet bewezen) geheimhouding op grond waarvan valselijk aangifte is gedaan tegen Roos. Deze onverkwikkelijke geschiedenis is geëindigd met een zwijgdeal waarbij de schuldigen de dans ontspringen en de gemeenschap opdraait voor de kosten. En waarbij de partijen die betrokken zijn geweest vanaf het begin en elkaar na aan het leven stonden van de weeromstuit nu in elkaars armen liggen omdat het zo gemakkelijk is als de burgers opdraaien voor het gelag.

Dan nog iets: in ‘den beginne’ werd Roos verweten dat zij op schoot zat bij Rob Slewe of andersom. Het enige dat zij deed was pleiten voor een snelle beslechting van het geschil. Of maw: de strijdbijl begraven, want hoe langer je wacht, des te hoger de kosten. Dat kwam Roos op een strafzaak te staan. Zij heeft heel veel moeten verduren de afgelopen 7 jaar, maar er is niemand die hier nog iets over zegt want ja, de schuldigen zijn veilig via een zwijgdeal.

Burgemeester Schneiders beschuldigde Roos er bovendien van dat zij de grote lastpak was in het bestuur van Bloemendaal en dat de eigenaren van Elswoutshoek dienden te worden gecompenseerd. Dat laatste is dus gebeurd. Maar nu Roos zich kritisch afvraagt waarom er zo verschrikkelijk veel geld is betaald, veel meer dan in maart 2017 mogelijk was geweest, en waarom dat allemaal geheim wordt gehouden, wordt haar verweten dat zij deze zaak niet kan laten rusten. Gedane zaken nemen geen keer. Maar dat volstaat niet. Deze zwijgdeal is een wanproduct van het bestuur van Bloemendaal en dit zou dringend van hogerhand onderzocht moeten worden. Want wat hier gebeurt is onaanvaardbaar spel met gemeenschapsgeld. Een vrijwaring voor het bestuur om onrechtmatig te handelen. Het is van het grootste belang dat de waarheid nu boven water komt en de beerput rond deze zwijgdeal open gaat.

Dat is de insteek waarmee wij de verkiezingen ingaan: open en eerlijk en dat is onverenigbaar met een zeer dubieuze zwijgdeal over de rug van de inwoners.

selectieve behandeling in de raad door burgemeester Roest, 22 juli 2021