“Onderzoek zonder geheimen”

Bent u ook benieuwd hoe het gaat met het Integis-onderzoek naar Elswoutshoek? Als we de burgemeester moeten geloven vordert dat gestaag.

Wij vragen ons af hoe dat kan. Want het onderzoek is omgeven met geheimen. Roos kreeg, zo lieten wij u weten, eind februari een spreekverbod opgelegd door de burgemeester. Alles wat geheim zou zijn in de kwestie Elswoutshoek, daarover zou Roos moeten zwijgen. Daarop heeft Roos laten weten onder die voorwaarde niet mee te kunnen werken aan het onderzoek. Het Haarlems Dagblad dook erin en vroeg Roest om uitleg. De burgemeester verklaarde dat alle informatie beschikbaar was voor de onderzoekers van Integis. ‘Ook de geheim verklaarde mails uit 2014’, aldus Roest.

Om te beginnen is dat een vreemde uitspraak. Deze mails zijn niet geheim. Een collegebesluit dat genomen zou zijn in 2014 is in 2016 vervalst. Het collegebesluit is nooit genomen en de vergadering heeft niet plaatsgevonden. Dat is wat Roos heeft ontdekt toen ze per ongeluk een keer in de back-up mocht kijken eind 2017. Dat was eens maar nooit weer. De burgemeester is er erg van geschrokken Zo erg dat de deur dicht ging. Roos mag nergens meer in kijken. Zogenaamd omdat sprake zou zijn van belangenverstrengeling. Volgens Roos moet het niet gekker worden: zij is volkomen onterecht in een strafproces beland en dat alleen maar omdat Justitie de leugens van Ruud Nederveen (vmlg burgemeester van Bloemendaal) gelooft. Hoe dan ook: Roest beweert dat de mails geheim zijn. Het wordt nog gekker als we weten dat Nederveen zelf het hele dossier aan Justitie heeft verstrekt. Deze correspondentie maakt deel uit van een openbaar strafproces en alles wat daar in zit, wordt besproken tijdens de openbare inhoudelijke behandeling die nog zal plaatsvinden in het strafproces van Roos. Voor die tijd had raadslid Heukels al alle mails naar de rechtbank gestuurd. Niet in het kader van een strafproces maar omdat hij de bestuursrechter vroeg de geheimhouding te schorsen. De stukken hebben weken ter inzage gelegen bij de rechtbank in Haarlem. Niet in een kluis en ook niet zodanig beveiligd dat niemand er bij kon behalve de rechter. Sterker nog: de inhoud van de mails is ter sprake gekomen tijdens een kort geding in december 2014 en de rechter heeft de vmlg wethouder, Marjolein de Rooij, daarover bevraagd. En nog erger: ruim voor die tijd waren de mails en alles wat daarmee samenhing al op ruime schaal gedeeld. O.a. met de columnist Meindert Fennema die van alles op de hoogte werd gehouden door het college van Bloemendaal. Althans: in ieder geval door de wethouders Kokke en De Rooij.

Hoe dan ook, los van deze belachelijke uitspraak van Roest in het Haarlems Dagblad als zouden de mails geheim zijn (want dat maakt immers deel uit van een strafproces tegen Roos), hij maakt het nog bonter door te zeggen dat aan Roos helemaal geen spreekverbod zou zijn opgelegd. Roos had even moeten bellen, want alle opwinding hierover is voor niets. Vreemd. De brief die Roos had ontvangen was niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Een spreekverbod is een spreekverbod. De heer Roest vertelde het Haarlems Dagblad dat een tweede brief onderweg was. Roos zou WEL mogen spreken met Integis. Nu dan: de tweede brief is binnen. De inhoud daarvan is echter uitermate verwarrend. De indruk wordt gewekt alsof Roos in de eerste fase van het onderzoek NIET mag spreken met Integis over geheimen (die dat niet zijn) en in de tweede fase wel. Onbegrijpelijk oordeelde Roos en daarom vroeg ze het collegebesluit op. De laatste keer dat ze dat deed was eind 2014 en het werd haar pas getoond op 15 augustus 2018. Bijna 4 jaar later. Diverse Wob-procedures werden er gevoerd, o.a. ook door derden om toch vooral inzage te krijgen in dat zogenaamde geheimhoudingsbesluit, maar de gemeente stribbelde fanatiek tegen. Het collegebesluit zou ook geheim zijn. Later bleek dat het was vervalst. Roos deed hiervan aangifte bij Justitie tegen gemeentesecretaris Atsma en wethouder, locoburgemeester Heijink.

Dit keer werd het collegebesluit iets sneller bekend gemaakt. Op zichzelf lijkt dat in strijd met het vervalste besluit, of misschien ook niet. Immers, dat besluit is nooit genomen. Maar terug naar de inhoud van het meest recente besluit: daarin verwijst het college o.a. naar artikel 55 Gemeentewet. En dat artikel, dames en heren, heeft betrekking op het college. Als stukken met de raad worden gedeeld, dan is artikel 25 van toepassing en niet artikel 55. Dat weet de eerstejaars student staatsrecht. Aangezien mevrouw Atsma de gemeentesecretaris is, moeten wij ervan uitgaan dat zij dit aan de burgemeester heeft geadviseerd. Ergo: het meest recente besluit van het college gaat uit van een vervalst collegebesluit en omdat het ook nog eens verwijst naar artikel 55 is het bovendien voor raadsleden van nul en generlei waarde.

Roos heeft besloten dat ze het zekere voor het onzekere moet nemen en gaat het gesprek met Integis vooralsnog niet aan. Immers: een gewaarschuwd mens telt in haar geval voor tien. Ze is er al een keer bijgelapt. Je kunt als raadslid van een lokale partij niet oplettend genoeg zijn. Voor je het weet rolt je hoofd op straat.

Hieronder twee fragmenten (februari resp maart 2019) waarin Roos verklaart welke correspondentie zij heeft ontvangen.

Intussen zijn wij nieuwsgierig welke informatie dan wel verstrekt wordt aan Integis door de burgemeeseter. Roos heeft namelijk ontdekt dat er behoorlijk is gefilterd, geschoond in de back-up die door Hoffman bedrijfsrecherche boven water is getild in opdracht van oud-burgemeester Schneiders. Sommige correspondentie ontbreekt. Dan loopt het spoor opeens dood. En Hoffman bedrijfsrecherche mocht de mailboxen van diverse ambtenaren niet doorlichten. Ja, dat stelt niet gerust. Oud-wethouder Kokke zei het eind 2014 zo: ‘laten we hopen dat de aangifte tegen Roos niet in ons gezicht ontploft’ of woorden van gelijke strekking. Dat zei hij niet omdat alles allemaal keurig in orde is daar in het hoge Bloemendaal. Dat is echt niet omdat de lammetjes braaf in de wei lopen.

Wordt vervolgd.