Het ambtsbericht van Schneiders, deel 1

Het is een heel verhaal en wij hopen dat u hiervoor de tijd neemt. Want dit gaat wel ergens over. Burgemeester Schneiders heeft een ambtsbericht gestuurd aan Johan Remkes, commissaris van de koning van de provincie NH. In zijn ambtsbericht wijst Schneiders drie schuldigen aan voor het feit dat Bloemendaal het in bestuurlijk opzicht nog niet goed genoeg doet: 1) Elswoutshoek en de procedures van eigenaren Slewe tegen de gemeente 2) Hart voor Bloemendaal en fractievoorzitter Roos en 3) de hoogopgeleide kapitaalkrachtige bevolking. Het Haarlems Dagblad ging ermee aan de slag en plaatste een artikel onder de kop: ‘Slewe en Roos zijn de stoorzenders’ (het artikel vindt u helemaal onder aan dit bericht). Laten we beginnen met Elswoutshoek. Daarna zullen we de andere onderdelen behandelen. Om te zorgen dat we het overzichtelijk houden, gaan we per nieuwsbericht in op een onderdeel. Deze week volgen de onderdelen Roos als stoorzender (deel 2) en de bevolking van Bloemendaal (deel 3).

Inderdaad hebben de eigenaren van Elswoutshoek er al veel procedures op zitten tegen de gemeente. Dat doen zij niet voor de grap. Het is ook niet het gevolg van waanzin. Het heeft wel alles te maken met de manier waarop onze gemeente (niet) wordt bestuurd. Voor Hans Slewe noemen wij de kwestie van de bouw van een huis op het bijna 8 hectare grote landgoed Elswoutshoek. De gemeenteraad had hiervoor aan het college een verklaring van geen bedenkingen afgegeven eind 2013. Deze verklaring houdt in dat het college een bouwvergunning af mag geven voor de bouw van een huis, ook al past dat op dat moment niet in het bestemmingsplan. Voldoet de aanvraag aan de voorwaarden van de verklaring die de raad heeft verstrekt, dan moet het college de vergunning verstrekken. In juli 2015 heeft de gemeenteraad de verklaring ingetrokken. Op grond van de wet was dat niet toegestaan. Immers, de aanvraag voldeed aan de voorwaarden van de raad en bovendien had het college zelf bepaald dat sprake was van een goede ruimtelijke onderbouwing welke door de raad was ondertekend en gesteund. Dan is het niet mogelijk de eind 2013 afgegeven verklaring zonder geldige reden in te trekken. Dat de raad dat toch deed medio 2015 was een onbezonnen actie en wij vrezen grote schade voor onze gemeente. Hans Slewe heeft een procedure lopen tegen deze intrekking en de uitkomst hiervan moeten wij afwachten. Het is triest te merken dat de burgemeester, Bernt Schneiders, in zijn ambtsbericht verklaart dat het huidige bestemmingsplan geen mogelijkheden toelaat voor de bouw van een huis. Want daarmee doet de heer Schneiders geen recht aan de feiten. En een feit is dat het geldende bestemmingsplan buiten werking was gesteld door de afgegeven verklaring van geen bedenkingen. Het is op z’n zachtst gezegd heel onfatsoenlijk om een inwoner anderhalf jaar later alsnog het moeras in te sturen door de verklaring in te trekken zonder daar een geldende en door de wetgever geaccepteerde reden voor op te geven.

Voor Rob Slewe geldt dat ook hij bezig is met procedures. Een van die procedures betreft de kwestie van de paardenbak. Inmiddels zijn veel inwoners, maar vermoedelijk ook de pers, het spoor bijster geraakt en zien ze door de bomen het bos niet meer. Wij zullen het trachten eenvoudig uit te leggen. Rob Slewe had een vergunning aangevraagd voor de aanleg van een paardenbak. Die vergunning werd niet afgegeven. Hij vroeg zich af wat de correspondentie die de gemeente hierover had gevoerd met de Rijksdienst voor het Erfgoed precies inhield en wilde het dossier inzien. Toen bleek dat het dossier incompleet was, diende hij bij de gemeente een Wob-verzoek in. Dat is een verzoek gebaseerd op de Wet openbaarheid van bestuur. Dit verzoek diende hij in 2012 in. In het voorjaar van 2013 verklaarde de juriste van de gemeente dat er slechts twee interne mails waren in het dossier van de gemeente. Deze werden niet beschikbaar gesteld omdat dit bedoeld was voor intern overleg. Er volgde in 2014 een procedure bij de rechtbank in Haarlem. De rechter kreeg te horen dat het dossier was vernietigd en dat de gemeente niet alles kon bewaren. De computers waren vervangen. Om kort te gaan: de stukken waar Slewe naar op zoek was, konden niet geleverd worden. Slewe diende een Wob-verzoek in bij de Rijksdienst voor het Erfgoed en kreeg in het voorjaar van 2016 van de Rijksdienst een keurige inventarisatielijst met daarop 91 stukken. Dat betrof correspondentie tussen de Rijksdienst en de gemeente ambtenaar van Bloemendaal over de aanvraag van Slewe. U leest het goed: 91 stukken die de Rijksdienst leverde en die de gemeente Bloemendaal niet had verschaft omdat deze zouden zijn vernietigd of spoorloos waren geraakt. Uit die stukken die Slewe via de Rijksdienst onving, bleek dat de paardenbak misschien wel van rechtswege vergund had moeten worden door de gemeente vanwege de overschrijding van een termijn. Belangrijke informatie voor Slewe die inmiddels al vier jaar bezig was met deze kwestie. Hij sneed het aan bij burgemeester Schneiders en wethouder Heijink en de gemeentesecretaris en naar zijn zeggen heeft hij tot op de dag van vandaag geen antwoord gekregen op de volgende vragen: hoe kan een gemeente een dossier kwijt zijn, waarom gebeurt dat en waarom is er geen back up van correspondentie die relevant is in het kader van een lopende Wob-procedure. Wordt door de gemeente wel voldaan aan de Archiefwet en regelgeving? En: had de vergunning van rechtswege verleend moeten worden? Wat de burgemeester wel deed was Slewe een vaststellingsovereenkomst aanbieden met daarin een afkoopsom van EUR 25.000. En daarbij de verplichting lopende procedures in te trekken dan wel te beeindigen en te beloven dat Hans Slewe (de eigenaar die het huis wilde bouwen maar door de ingetrokken verklaring van geen bedenkingen was benadeeld), ook geen procedures meer zou voeren. Met andere woorden: voor 25 mille moest er een einde komen aan alle discussies. Het viel slecht bij de eigenaren van Elswoutshoek die zich afgekocht voelden met een fooi en zich bovendien niet serieus genomen voelden. Er speelde ook iets anders: dat de twee broers samen eigenaar zijn van een buitenplaats in Elswoutshoek maar niet los gezien worden van elkaar en als het ware op ‘een hoop’ gegooid worden door de gemeente valt moeilijk te verkroppen. Familierelaties mogen in de behandeling van inwoners geen enkele rol spelen. Daar hoort de overheid buiten te blijven. Een koppelverkoop is nooit aan te bevelen en al helemaal niet als de ene kwestie als het ware onlosmakelijk vastgeklonken wordt aan de andere. Om kort te gaan: het eindigde dramatisch in het afwijzen van de vaststellingsovereenkomst en toen Quotenet hierover publiceerde, was de burgemeester ‘not amused’ en vond dat Rob Slewe zijn eigen glazen had ingegooid. Nu blijft natuurlijk nog wel de kwestie van het zoekgeraakte, verdwenen of vernietigde Wob-dossier een rol spelen en Rob Slewe heeft dan ook gezegd dat hij die procedure wil voortzetten omdat hij graag de onderste steen boven wil zien komen. De burgemeester waarschuwt de commissaris van de koning, Johan Remkes in zijn ambtsbericht als volgt: ‘Dit trekt een zware wissel op het ambtelijk apparaat en dat zal vermoedelijk in de toekomst zo blijven. Het lijkt er echte rop dat, in tegenstelling tot het verleden, de kwesties met de heer Rob Slewe niet meer tot uitstaande brand in de politiek leiden. In de regel neemt alleen de eenmansfractie van Hart voor Bloemendaal het voor de heer Rob Slewe op. Tot zover de stand van zaken rond Elswoutshoek.’ 

Uit deze woorden aan de heer Remkes, zou afgeleid kunnen worden dat Roos alleen maar lastig is. Lastig omdat zij het ‘opneemt’ voor Rob Slewe die maar van geen wijken wil weten en voor wie het nooit genoeg is. Die maar dramt en zeurt. Dat zou een lezer van het ambtsbericht kunnen afleiden uit deze tekst. Maar het verhaal steekt toch iets anders in elkaar. Waar het namelijk om gaat is niet of Roos en Slewe het goed met elkaar kunnen vinden of vriendjes zijn van elkaar. Het gaat hier om iets dat zeer wezenlijk is. En dat is: voldoet de gemeente aan de wet en regelgeving. En daar heeft Roos haar twijfels over. Want de vragen die Slewe aan Schneiders stelde zijn volkomen terecht. En als daar geen duidelijk antwoord op komt, dan blijft er toch iets knagen. Het was om die reden dat Roos tijdens de laatste raadsvergadering vroeg aan de burgemeester een onderzoek in te stellen naar het verdwijnen van correspondentie en de 91 stukken die via de Rijksdienst wel verstrekt waren. Want dat is dan nog het topje van een berg. Wat er onder water zit, weet niemand. Immers: de Rijksdienst kan alleen stukken verstrekken voor zover die de externe correspondentie betreft. Niet de correspondentie van de gemeente zelf. De burgemeester vond de overwegingen in de motie ‘beweringen’. Roos hield haar motie aan en beloofde te zullen komen met een onderbouwing en daarop ging de burgemeester gelukkig akkoord in die zin dat hij ook vond dat de gemeente zich vanzelfsprekend aan de wet diende te houden. Maar eerst moest Roos dus aan de slag. In de bijlage hierbij treft u de onderbouwing aan waarbij wij de correspondentie met de Rijksdienst niet publiceren vanwege namen van ambtenaren die hierin vermeld worden. Rob Slewe heeft toestemming gegeven tot publicatie omdat hem er veel aan is gelegen dat de onderste steen boven komt. En vanuit politiek en bestuurlijk oogpunt vinden wij dat natuurlijk ook bijzonder relevant. Tegelijkertijd hebben wij de heer Remkes hiervan in kennis gesteld. Idem de Rekenkamercommissie van Bloemendaal en tenslottte ook Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken. Het is namelijk voor alle instanties belangrijk dat een gemeente zich houdt aan de wet. En dat is iets anders dan zeggen dat het een zware wissel trekt op de ambtenaren en dat alleen Hart voor Bloemendaal Rob Slewe nog steunt. Want wij worden er eerlijk gezegd erg verdrietig van dat alle andere partijen blijkbaar geen belang hechten aan wet en regelgeving. Wat erop neerkomt dat democratie in ons land een wassen neus dreigt te worden. In het belang van democratie is controle een essentiele taak van de gemeenteraad. Tenslotte zou ook de pers voor deze kwestie belangstelling moeten tonen. Maar helaas is daarvan tot op heden niet veel te merken. Serieuze journalistiek, onderzoek naar feiten. Dat is waar het om zou moeten draaien.

Verzoek aan burgemeester Schneiders in kader van archiefplicht Het verzoek aan de burgemeester

2017010266 Ambtsbericht van de burgemeester aan de heer Remkes

MinisterPlasterkmei2017

Remkesmei2017

Rekenkamermei2017