De krant over opheffing Bloemendaal

Terwijl diverse ingrijpende voorstellen op het bord van de gemeenteraad liggen, zoals het wegbezuinigen van de muziekschool en het snijden in onderhoud openbaar groen, het uitkleden van de bibliotheek, het sluiten van het serviceloket in Bennebroek enz., maken sommige partijen zich druk over heel andere zaken. De oproep in de krant van GroenLinks en PvdA om de gemeente Bloemendaal maar op te heffen na het zien van de uitzending van BNNVARA op 18 juni jl. (Het Complot van Bloemendaal, Opstandelingen), is hiervan een voorbeeld.

In plaats van de problemen in de kern aan te pakken, lijkt een fusie een voor de hand liggende vluchtroute. Niemand hoeft dan nog na te denken over daden en consequenties. Intussen verwijt de fractievoorzitter van GroenLinks raadslid Roos het indienen van (1) de vele integriteitsmeldingen en (2) het stellen van onnoemelijk veel vragen en (3) het dwarsbomen van het Integis-onderzoek. Bovendien (4) heeft Roos Integis een tuchtzaak bezorgd wat de reden zou zijn van het stopzetten van het onderzoek. We gaan er hierna summier op in.

  1. De vele integriteitsmeldingen: wij begrijpen ook dat integriteitsmeldingen voor het bestuur van de gemeente ontzettend vervelend zijn. Hierover is vaak en uitvoerig geklaagd door de burgemeester in het Haarlems Dagblad. Maar wat is hier dan precies aan de hand? Zijn alle meldingen zinloos? Is sprake van ‘integrititis’? Wij hebben hierover een mail gestuurd aan de collega’s die wij hieronder integraal opnemen (cursief gedrukt onderaan dit bericht). Daaruit volgt dat er iets niet goed gaat met de afhandeling van meldingen zoals die tot nu toe (en dan spreken we over de periode zomer 2018 tot en met heden) zijn afgedaan. Oordeelt u zelf. We hebben deze mail doorgestuurd aan verslaggever Sipkes van het Haarlems Dagblad en zijn benieuwd of deze krant ook eens een keer de ‘andere kant’ aan het woord laat.
  2. Onnoemelijk veel vragen: het stellen van politieke vragen is kansloos. Roos kan vragen stellen. Ze worden niet beantwoord. Eerst een korte uitleg. Er bestaat een verschil tussen het stellen van politieke en technische vragen. Een voorbeeld van een technische vraag: ‘Waarin is het verkeersbesluit Kennemerpark gepubliceerd?’ Antwoord: ‘de Staatscourant’. Dit zijn vragen die direct worden beantwoord door de ambtenaren en hier doen zich geen problemen voor. Anders ligt het met vragen die een politiek karakter hebben. Bijvoorbeeld: ‘Waarom is de inhoud van de mailbox van de heer Nederveen, oud-burgemeester van Bloemendaal, direct na zijn vertrek vernietigd?’ Antwoord: ‘U vraagt naar de bekende weg. U doet aan spelbederf.’ Sinds enkele jaren is een klein legertje aan juristen in dienst genomen met als doel de politieke vragen ‘te beantwoorden’ van onze fractie. Met als eindresultaat dat antwoorden niet meer worden gegeven of van een belabberd en ontwijkend niveau zijn. Dat leidt onherroepelijk tot het stellen van nieuwe vragen. Met een regelmatig terugkerend antwoord: ‘Wij begrijpen uw vraag niet’. Enz. Hart voor Bloemendaal heeft besloten voortaan geen schriftelijke politieke vragen meer te stellen als we daarmee kunnen voorkomen dat EUR 150.000 per jaar (EXTRA) wordt uitgegeven aan juristen met maar één doel en dat is Roos op een dwaalspoor te zetten en een stevig ontmoedigingsbeleid te voeren. Die strategie is gelukt. Roos is er niet trots op, maar het is even niet anders in Bloemendaal. En als daarmee dan wordt bereikt dat EUR 150.000 wordt bespaard, dan kan de bibliotheek openblijven. Dat hebben we er graag voor over.
  3. Het dwarsbomen van Integis. Dit forensisch accountantsbureau werd ingeschakeld nadat Roos meldingen had gedaan van diverse vermoedens van strafbaar handelen door enkele oud-bestuurders. Roest beloofde een onderzoek. Echter Integis doet geen onderzoek naar strafbaar handelen. Niettemin werd opdracht gegeven met o.a. het doel: waarheidsvinding. Mooi. Maar toen ging het mis. Want opeens werd Roos onderzoekssubject. De melder werd onderzocht terwijl deze melder al voor het hekje van de strafrechter staat. Nog erger: personen tegen wie zij melding had gedaan bij burgemeester Roest, werden gehoord door Integis, echter niet onder ede terwijl Roos op dat moment nog diverse verzoeken had lopen tot getuigenverhoor bij het hof in Amsterdam, uiteraard wel onder ede. Het feit dat vervolgens alle 400.000 bladzijden die als achtergrondinformatie dienden voor het onderzoek, vertrouwelijk (= geheim) werden verklaard door de burgemeester hielp ook niet. Want over geheimen mag Integis niets schrijven. Althans: het onderzoek kan nooit gaan over zaken die geheim dan wel vertrouwelijk zijn. In feite was dit het zoveelste bewijs van het feit dat Roos stelselmatig het zwijgen wordt opgelegd door het bestuur van de gemeente. Toen zij zich daarover beklaagde, beweerde de burgemeester dat slechts 15 stukken geheim waren. Of met andere woorden: Roos was aan het zeuren. De waarheid is echter dat de inhoud van alle vertrouwelijke stukken (400.000) in de doofpot hoort te blijven.
  4. De tuchtzaak van Roos tegen Integis is de reden dat het onderzoek door de raad is stopgezet. Een feit is dat Integis problemen ondervond bij het uitvoeren van de opdracht. Daarvan werd melding gedaan in april en mei 2019. De raad besloot direct daarna het onderzoek ‘on hold’ te zetten. We spreken over juni 2019. Vervolgens werd op aandringen van GroenLinks in januari 2020 het budget bevroren. Er mocht geen geld meer worden uitgegeven aan dit onderzoek. Eind februari 2020 diende Roos een tuchtklacht in bij de Accountantskamer in Zwolle tegen Integis. Deze zaak is zoals gezegd ‘onder de rechter’. Het is niet een zaak waar GroenLinks, de burgemeester of de gemeenteraad bij zijn betrokken. En het is ook beslist niet de reden waarom Integis is gestopt. Dat stoppen was immers al in juni 2019 een feit. Roos heeft de afgelopen maanden bij herhaling tegen de raad en burgemeester Roest gezegd dat zij juist heel graag een volwaardig onderzoek wil. Zodat de waarheid wel verteld mag worden. Dat betekent dat de geheimhouding en vertrouwelijkheid van die 400.000 bladzijden af moet. Anders heeft een onderzoek geen zin. Maar dat wil niemand horen. De reden hiervoor is tamelijk simpel: dit onderzoek heeft zonder dat het ook maar een gram waarheid heeft gebracht, EUR 110.000 gekost. Dat is dus verloren geld. En dat is zeer te betreuren in een gemeente waar het er financieel toch al niet zo rooskleurig voorstaat. Los daarvan is het jammer dat het doel waarvoor het onderzoek werd gestart, niet is bereikt. Iemand moet daarvan de schuld krijgen. En het is niet verwonderlijk wie dat is: raadslid Roos.

Nu, om het verhaal dan toch nog een positief einde te geven plaatsen we hieronder één van de vele brieven die Roos ontving naar aanleiding van haar optreden in het programma #Opstandelingen. Roos is de mensen die vanuit alle hoeken van het land, van Groningen tot Maastricht, van Rotterdam tot Jabeek tot Zwolle, hebben gereageerd dankbaar voor hun steun. Het was overweldigend en ze is er verlegen van. Zij vindt zelf dat ze gewoon haar werk doet en laat weten dat ze zich door alle lieve en attente berichten gesterkt voelt. Het doet haar goed.

Brief:

Bloemen bezorgd na afloop van de uitzending #Opstandelingen

Brief aan collega’s nav de integriteitsmeldingen 20 juni 2020

Beste collega’s,

In de afgelopen periode heb ik inzage gehad bij de griffie in de wijze van afdoening van integriteitsmeldingen door de burgemeester. De door de burgemeester gehanteerde werkwijze is als volgt:

  • De melding wordt doorgestuurd naar de persoon op wie de melding ziet (‘beklaagde’)
  • Deze persoon krijgt de gelegenheid zijn zienswijze in te dienen
  • Dit gebeurt via een e-mail. Belangrijk: er vindt geen gesprek plaats tussen burgemeester en de beklaagde
  • De burgemeester maakt een concept besluit voor de raad waarin de melding standaard wordt afgewezen. Gronden voor afwijzing zijn: uw melding is disproportioneel, u doet dit als raadslid maar ook als privé persoon (belangenverstrengeling vermoeden uitgesproken), wat er in de melding staat klopt niet met de werkelijkheid
  • Een feitenrelaas wordt niet onderbouwd met stukken of bewijsmateriaal. De burgemeester gaat af op datgene wat de beklaagde verklaart
  • De melder wordt niet gehoord. De burgemeester verklaart dit onnodig op grond van de bewering: ‘het is voor mij voldoende duidelijk zo’, of woorden van gelijke strekking
  • Uitsluitend bij een verzoek van een inwoner aan de burgemeester om een bepaalde zaak nader te onderzoeken (dit was geen integriteitsmelding!) is door de burgemeester het CAOP ingeschakeld. Het CAOP meldt dat het zelf geen onderzoek doet maar verklaart wel dat sprake is van integrititis in de gemeente Bloemendaal. Aangezien CAOP zelf laat weten niet bevoegd noch geëquipeerd te zijn integriteitsmeldingen te onderzoeken, wordt deze kwalificatie niettemin uitgesproken. Simpelweg vanuit de veronderstelling dat gezien het aantal meldingen in de gemeente Bloemendaal, dit nooit op feiten gebaseerd kan zijn. De ontkenning dus bij voorbaat van de meldingen zonder onderzoek door het CAOP.

Dan de behandeling van de melding zelf: in sommige gevallen heb ik gezien dat het concept besluit van de burgemeester, of ‘raadsvoorstel’, wordt getoond aan de beklaagde. Met de vraag of die zo akkoord kan gaan. En daarop volgt dan standaard de reactie: prima in orde zo.

Waar schort het aan:

  • Een gedegen feitenonderzoek
  • Een hoor en wederhoor van alle betrokkenen maar ook van derden die hun licht kunnen doen schijnen op de melding (het is niet alleen een zaak die de melder en de beklaagde aangaan, maar het raakt ook anderen. Dat blijkt ook uit de bij de melding gevoegde correspondentie)
  • De inschakeling van een instantie of vertrouwenspersoon die werkelijk onderzoekt wat hier nu precies is gebeurd waardoor de gemeente zelf op afstand blijft. De neutraliteit is hierdoor moeilijk te realiseren. De schijn van afhankelijkheid of betrokkenheid c.q. partijdigheid wordt daarmee onvermijdelijk gewekt
  • Het CAOP wordt niet altijd benaderd doch slechts incidenteel en zonder onderzoek geeft deze instantie een diskwalificatie af. Het zijn de melders die de boosdoeners zijn, waarmee de onafhankelijke behandeling van een melding gevaar loopt
  • Er worden geen stukken verzameld of in ieder geval: onvoldoende. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat de burgemeester schrijft dat hem niet bekend is dat privé mails tot de geheim verklaarde stukken behoren, terwijl hij terzelfder tijd bevestigt een besluit genomen te hebben waaruit het tegenovergestelde blijkt. Dit is slechts 1 voorbeeld. Er zijn meerdere voorbeelden te noemen zoals het feit dat de heer Heukels tijdens een openbare raadsvergadering ook andere stukken noemde die privé correspondentie betreft (nr 21 en 22 op de inventarisatielijst). Zie ook de bevestiging van de burgemeester aan de gemeenteraad waarin hij laat weten welke stukken zijns inziens geheim zijn waartoe o.a. nr 21 en 22
  • Het tempo waarin dit wordt afgedaan geeft te denken. De eerste meldingen dateren van 2018. Vervolgens ligt het jaren stil. De laatste tijd wordt in rap tempo alles afgewikkeld met als doel er in 1 keer van af te raken in de eerstvolgende raadsvergadering in een besloten gedeelte. Een melding van de zomer 2018 afdoen in juni 2020 zonder enige vorm van onderzoek, anders dan de mail van de beklaagde te volgen geeft te denken. De juridische afdeling wordt hierbij ingeschakeld om de afdoening een juridische saus van correctheid te geven, echter als jurist heb ik diverse gebreken geconstateerd. Zo wordt bijvoorbeeld gesteld dat er in 2015 helemaal geen geheimhoudingsbesluit is genomen. Het lijkt erop dat de juridische afdeling de tekst van het besluit niet kent, dan wel niet goed heeft gelezen.

Op deze wijze geeft de gemeente Bloemendaal zichzelf een brevet van onvermogen en wordt een cultuur van ‘achterkamers’ en ‘doofpot’ en ‘netwerkcorruptie’ in stand gehouden. Terwijl elders in het land toch serieuze maatregelen worden getroffen (ik verwijs naar de gemeente Rotterdam waarin burgemeester Aboutaleb niet schroomt datgene te doen wat nodig is), houdt Bloemendaal de gordijnen dicht en verklaart alle meldingen niet relevant, disproportioneel of zelfs onwaar. Daarmee wordt de burgemeester, maar ook de gemeente, ongeloofwaardig. Natuurlijk worden en zijn er fouten gemaakt. Dat is menselijk en dat gebeurt overal. Maar door net te doen alsof hier niets heeft plaatsgevonden wat de schoonheidsprijs bepaald niet verdient, graaft het gemeentebestuur onder leiding van onze burgemeester zich dieper in de stellingen. Op den duur is dat niet meer houdbaar.

Ik verzoek een ieder de meldingen serieus te gaan beoordelen. De raad moet dit niet willen afdoen als zijnde correct afgehandeld en conform de spelregels. Wie de zelfstandigheid van Bloemendaal koestert, zal dit verzoek serieus nemen. Indien mijn collega’s, los van de heer Heukels die zelf al heeft aangekondigd de nodige stappen te zullen zetten, de meldingen niet gaan inzien en weigeren kennis te nemen van de werkwijze en voorgestelde besluiten van de burgemeester, is mede verantwoordelijk voor de toekomst van onze mooie gemeente. Dit is geen waarschuwing, maar een oproep om verantwoordelijkheid te tonen en niet weg te kijken.

Marielys Roos