Bispinckpark en Landje Van Riessen

Dit bericht beginnen we met een uitspraak van een van de omwonenden van het Landje Van Riessen: ‘De gemeente heeft het steeds maar over het bedrag dat is uitgegeven om het Landje te kopen. Waarom gaat alle aandacht naar die EUR 1,2 miljoen uit waarvoor het landje in de boeken staat? Al het andere openbare groen in de gemeente is gratis en voor niks. Daar hoor je niemand over. Een supermarkt maakt na afloop van het jaar een jaarrekening op en daar komt een totaal resultaat uit. Maar de supermarkt maakt toch echt geen aparte jaarrekening voor alleen de wasmiddelen waar toevallig een verlies op is geleden. Dat is wat de gemeente nu doet door het landje als apart object te bekijken. Je kunt het ook zo zien: op het totale openbare groen is die EUR 1,2 miljoen niets. Maak er dan ook niet zo’n punt van gemeente!’

Afgelopen week was er in het gemeentehuis van Bloemendaal weer een bewonersavond over de ontwikkelingen Bispinckpark en Landje van Riessen. Even een blik terug in de tijd. Het Bispinckpark was ooit een park en is nu een parkje. De mensen die rondom het parkje wonen, willen het graag groen houden. Niet nog meer bebouwing. Ook zien ze op tegen verkeer en vrezen ze nog grotere parkeerdruk in dat deel van Bloemendaal. Aan het parkje grenst het landje. Dat is het Landje Van Riessen. We houden het kort: de gemeente kocht dat ooit voor veel geld in de veronderstelling daar een gymzaal te kunnen realiseren. Dat plan ging niet door.

Het idee is nu om zowel landje als parkje te bebouwen. Los van het parkeerprobleem en het verlies van de groene omgeving is er bij omwonenden ook een vrees voor wateroverlast. Want waar moet het water naar toe. De wethouder erkent dat dit een serieus probleem is. Maar dan: wat gaat hij hieraan doen?

Het doel van de gemeente? Daarover bestaat bij de inwoners veel onduidelijkheid. Want de gemeente is hierover niet glashelder. Omwonenden kregen desondanks vorige week de kans om hun ‘plannen’ voor landje en parkje uiteen te zetten. Afgelopen woensdagavond werden 10 plannen gepresenteerd.

Laten we zeggen dat ons opviel dat iedereen daar goed zijn best op had gedaan maar dat er toch wel een paar eigenaardigheden in de avond slopen: (1) er werd een plan ingediend door iemand die anoniem wilde blijven. Dat anonieme plan werd gepresenteerd door de gemeenteambtenaar. Dat had beter niet kunnen gebeuren. Wie anoniem wil plannen maken kan beter anoniem blijven. Maar er was nog iets: (2) alle ideeën die waren ingediend, had de gemeente financieel laten doorrekenen. Logisch.Want u kunt zich voorstellen: als je op landje en parkje niets bouwt, dan levert dat niets op. En bouw je bijv 10 woningen in de vrije sector, dan ligt dat anders. Terwijl de gemeente dus wist en weet wat de financiële consequenties zijn van de diverse suggesties, werden deze niet gepresenteerd aan het publiek. Dat noemen wij oneerlijk. Als je met elkaar praat, dan ga je met elkaar delen. En dan is de informatiestroom dus gelijkwaardig. (3) Het derde punt waar onduidelijkheid over bestond bij het publiek was: moet er nu wel of geen sociale woningbouw komen? En: is dat een voorwaarde? Ook daarover was de gemeente vaag. Volgens de ambtenaren is dat iets waar de raad over gaat. Dat is maar een half antwoord. Want iedereen weet: als je sociale huurwoningen gaat bouwen op dure grond dan moet er altijd geld bij. Dus is de vraag gerechtvaardigd: hoe pakt dat uit in de financiële berekeningen en welke veer is de gemeente bereid te laten omwille van het doel sociale huurwoningen. Als dat al een doel is. Kortom: tegenstrijdige of wringende doelstellingen. Het bestuur van de gemeente moet zich dit aantrekken.

Los van deze minpunten deed ieder zijn best zijn of haar plan zo goed mogelijk te presenteren. Van de 10 plannen (de anonieme niet meegenomen) kwamen er 7 van omwonenden en die zou de raad ook serieus moeten nemen. De drie resterende plannen (eentje kwam van iemand die daar niet woonde, een andere van St Ons Bloemendaal en de derde van een makelaar), schuiven wij opzij. Het zal heus wel zo zijn dat er over wordt nagedacht door deze of gene, maar wij zeggen dan toch: laat hier de omwonenden aan het woord. Houd het zuiver en ga het gesprek met omwonenden aan.

De 7 plannen die overblijven zijn kort als volgt te omschrijven:

  1. 6 woningen. Een laag plus een kap op landje en houd het parkje groen.
  2. Twee woningen op landje. Niets op het parkje;
  3. Vijver in parkje vergroten. Drijvend paviljoen in het midden dat bijv gebruikt kan worden als bibliotheek. Niets op het landje.
  4. Alles groen houden. Tuinen van omwonenden achter vergroten. Vijver vergroten.  Tweede vijver op landje.
  5. Alles groen maar deels gebied vrij houden voor maatschappelijke en/of sociale voorzieningen. Voorbeeld: zie de tuin bij de St Franciscusschool in Bennebroek. Betrokkenheid voor oud en jong. Buurttuin, voetbalveldje;
  6. Groen houden van landje en parkje en tuinen vergroten. Speelplek voor kinderen. Er is te weinig speelgelegenheid in de buurt en het speelplein van de school is niet altijd open.
  7. Houdt het groen maar doe ook iets voor de sociale cohesie: buurthuis, maak er een buurtpark van. Indienster wijst op Haarlem waar initiatieven zijn ontwikkeld. Speeltoestellen.

Waar iedereen het mee eens leek te zijn:

  • Houd het groen en maak park weer park;
  • Zorg voor sociale cohesie en doe eens iets leuks voor jong en oud;
  • Geen sociale huurwoningen. Dat levert te veel steen op, te massaal;
  • Zorg voor transparante informatie: doelstellingen conflicteren;
  • Geef en deel informatie: financiele berekeningen laten zien. Anders zijn mensen voor niets bezig hun energie te geven aan de gemeente en laat de gemeente zelf het achterste van de tong niet zien;
  • Vergroten van tuinen is een mooi idee en levert gemeente geld op;
  • Vijver vergroten voor waterberging.

Wat vindt Hart voor Bloemendaal? Wij voelen vooral voor groen en het vergroten van de sociale cohesie, kinderspeelplekken ed. Het idee van het drijvend paviljoen vinden we spraakmakend. Wij zijn enthousiast geraakt door de betrokkenheid van de omwonenden en vinden dat wij naar hun moeten luisteren.