Ambtsbericht van Schneiders, deel 3

Dit deel gaat specifiek in op de laatste alinea in het ambtsbericht van Bernt Schneiders. Hij zegt het volgende: ‘Tenslotte merk ik nog op dat Bloemendaal als kleine gemeente met een veelal hoogopgeleide en kapitaalkrachtige bevolking kwetsbaar blijft. Ik bedoel daarmee dat bestuurders en ambtenaren goed beslagen ten ijs moeten komen omdat het vermogen op te komen voor het eigen belang doorgaans goed is ontwikkeld. Bovendien laat men zich wellicht wat eerder dan in qua omvang vergelijkebare gemeenten, bijstaan door een advocaat of een andere deskundige.’

Dit onderdeel vindt Roos het meest interessant. Omdat zij volksvertegenwoordiger is. Niet omdat zij deze passage onderschrijft. De burgemeester zegt met zo veel woorden dat de ambtenaren het zwaar hebben omdat inwoners van Bloemendaal voor zichzelf opkomen. En dat doen ze beter dan elders omdat ze a) hoog opgeleid zijn en b) geld hebben waardoor ze kennis kunnen inhuren. Ze schakelen hun advocaat in en zo komt het dat de gemeente kwetsbaar is. Ach ja, die arme arme gemeente.

Maar het steekt anders in elkaar dan de heer Schneiders wil doen voorkomen. Overigens is de heer Schneiders zelf ook hoog opgeleid en jurist, maar dat terzijde.

Waarom klopt het niet wat Schneiders schrijft? Als eerste noemen wij het vaststaande feit dat de gemeente zelf voortdurend procedeert tegen inwoners. Krijgen inwoners van de rechter of van de bezwaarschriftencommissie gelijk, dan trekt het college zich daar niets van aan en gaat direct in (hoger) beroep. Wij noemen de kwestie Chapeau (een bouwplan dat op dit moment in de belangstelling staat omdat het bestemmingsplan fout in elkaar steekt). Dat een bestemmingsplan niet klopt, is niet te wijten aan de inwoners maar aan het college, de ambtenaren en de raad. Dat vervolgens inwoners die in hun woongenot ernstig gedupeerd worden, proberen de schade te beperken door naar de bezwaarschriftencommissie te gaan, is evenmin hun schuld. Zij worden helaas door de onkunde en het onvermogen van het bestuur en het ambtenarenapparaat gedwongen dat te doen. Stelt de commissie de inwoners vervolgens gedeeltelijk in het gelijk dan gaat de gemeente onverminderd door op de ingeslagen weg en negeert het advies van deze commissie volledig. Het kan nog erger: inwoners die door de rechter in het gelijk gesteld worden (Hendrik vd Graaflaan/dakopbouw) krijgen te maken met een college dat direct hoger beroep aantekent bij de Raad van State. Geen overleg, geen compromis, nee direct naar de rechter. Met als triest gevolg dat inwoners hier veel tijd voor moeten vrijmaken, zich in juridische kwesties moeten verdiepen, een advocaat moeten inschakelen en daar bovenop ook nog  te maken krijgen met stress die dit soort procedures nu eenmaal met zich meebrengt. Scheelt het dat je als inwoner hoog opgeleid bent en een advocaat kunt betalen? Ja, dat scheelt de wereld. Maar dat maakt de opmerking van deze hoogopgeleide burgemeester des te erger. Want wat gebeurt er als je niet hoogopgeleid bent? Als je geen advocaat kunt betalen? U raadt het al. Dan delf je het onderspit. Dan leg je het af tegen de overheid die maling heeft aan regels en wetgeving. Dan kun je het wel vergeten dat er iemand voor je opkomt. Al helemaal als de gemeenteraad zich neerlegt  bij alles wat het college doet. Zoals gebeurt in Bloemendaal. Want wij hebben niets maar dan ook niets gemerkt van raadsleden die het college aanmaanden: tot hier en niet verder. Geen procedures, maar eerst overleg met onze inwoners en met de raad. Nee, in Bloemendaal is procederen aan de orde van de dag omdat het bestuur dat wil. Niet onze inwoners. Onze inwoners willen leven, werken, wonen, rusten. Zij willen niet procederen. Dat wil niemand.

Wij gaan nog even door en komen op het tweede punt en dat is de wijze waarop de gemeenteraad inwoners behandelt die over hun problemen komen inspreken in de raad. Die hun verhaal komen vertellen in de hoop dat volksvertegewoordigers zich hun lot aantrekken. Daar zijn ze tenslotte volksvertegenwoordigers voor, zou je denken toch? Of is dat een te simpele voorstelling van zaken? Ja, dat is het inderdaad. De fractievoorzitter van de VVD, de partij die altijd deel uitmaakt van het college in Bloemendaal, weet wel raad met uw sores. Martijn Bolkestein. Als een inwoner komt inspreken en de gemeenteraad attent maakt op een probleem, hoe luidt dan het standaard antwoord van Bolkestein? Hij laat de insprekers uitspreken, kijkt ze vriendelijk glimlachend aan en vraagt minzaam: ‘Maar wat verwacht u precies van ons? Wij zijn een raadszaal en geen rechtszaal. Als u het er niet mee eens bent, dan moet u zich melden bij de bezwaarschriftencommissie.’ Deze fractievoorzitter van de grootste partij van Bloemendaal wijst elke verantwoordelijkheid van de gemeenteraad van de hand en vertelt, dicteert de inwoners dan maar hun heil te zoeken in procedures. Het is een meer dan schandalig fenomeen dat wij de afgelopen jaren hebben waargenomen in deze raad. Gooi het probleem maar over de schutting, zoek het uit, val ons er niet mee lastig en ga maar procederen. Dan moet de rechter het maar bepalen.

Dat is wat ons betreft de grootste en meest kwalijke fout die een volksvertegenwoordiger kan maken: het niet serieus nemen, verwijzen en minachten van onze inwoners. Op kosten van de gemeenschap. Want procederen kost de gemeente geld. Ook de gemeente moet advocaten inhuren en de mensen die zitting hebben in de bezwaarschriftencommissie betalen. Procederen is ons een doorn in het oog, maar nogmaals, dat ligt niet aan de inwoners, het ligt aan de zwakte van het bestuur en aan het gebrekkig functioneren van de raad. En de heer Bolkestein mag zich deze kritiek aantrekken. Meneer staat nummer 50 op de lijst van de landelijke VVD. En ongetwijfeld wacht hem een mooie toekomst, maar voor de bevolking vrezen wij het ergste.

We gaan nog even door en komen nu aan bij de derde kanttekening en dat is dat de gemeenteraad zelfs ook procedures uitlokt. Dus niet alleen reactief maar actief uitlokt. Elswoutshoek is het zwarte gat van Bloemendaal. De raad trekt volkomen illegaal de verklaring van geen bedenkingen in en roept tegen de eigenaar: probeert u uw gelijk maar te halen bij de rechter. Het is onvoorstelbaar dat dit kan gebeuren. Maar het gebeurt en het zou goed zijn als raadsleden voor hun daden verantwoordelijk konden worden gesteld. Want zij spelen met geld van anderen en hun daden hebben grote gevolgen voor de gemeenschap. Heeft de eigenaar het aan zijn hoge opleiding of zijn grote kapitaal te danken dat de verklaring werd ingetrokken door de raad? Nee. Dat heeft hij te danken aan willekeur van bestuur. De raad gaf eerst toestemming voor de bouw van een huis, vroeg de eigenaar een bouwvergunning aan te vragen. Toen dat gebeurde, vond de raad het opeens niet meer goed en werd de verklaring ingetrokken. Al het werk voor niets, ambtenaren ook voor niets bezig geweest en weer een procedure rijker.

We zijn er nog niet. Want procedures worden ook nog veroorzaakt door de compleet afwezige of zeer gebrekkige controle van het college door de gemeenteraad. Dat doet zich voor bij het andere zwarte gat. Het bouwplan Bijduinhof in Overveen. Daar waar vroeger de Van Wijk garage stond, grenzend aan het voormalig marinehospitaalterrein, thans Vijverpark. Het was van meet af aan duidelijk dat bouwplannen die gerealiseerd werden op het marinehospitaalterrein en de Van Wijk garage in Overveen geïntegreerd moesten worden. Dat sprake is van een geaccidenteerd terrein is een vaststaand gegeven. En wat gebeurt er? De omwonenden rond Bijduinhof worden geconfronteerd met een Berlijnse muur en een bouwplan dat veel hoger uitpakt dan was voorgesteld. Het gedoe rond het ‘peil’ is een van de dieptepunten in de politieke geschiedenis van Bloemendaal. Controle door de raad wordt onmogelijk gemaakt omdat het college dreigt met opstappen als twee coalitiepartijen hun motie niet intrekken. Een motie die zegt: college, handhaaf bij dit bouwplan het geldende bestemmingsplan. Simpel. Maar zelfs dat mag niet. Daar horen wij Schneiders niet over. Nee, het is natuurlijk veel eenvoudiger met het vingertje te wijzen naar al die lastige inwoners. Want die zeuren maar en willen altijd gelijk krijgen en als ze het niet voor elkaar krijgen dan gaan ze procederen. Hoe kan de burgemeester dat nou zeggen? Nergens is wetenschappelijk aangetoond dat mensen met een hoge opleiding of met geld slechter zijn dan andere mensen. Of lastiger. Als je al zou willen spreken van ‘lastpakken’, wat wij niet willen doen, dan komen lastpakken voor in elke categorie, in elke wijk, elke gemeente. Dat is de realiteit en daar heeft de gemeente mee te dealen. De schuld bij een ander leggen is zeer zwak.

Los van het opleidingsniveau of het kapitaal, is wel sprake van een ander probleem. Maar het is goed om die twee zaken los van elkaar te zien. Bloemendaal is een netwerk gemeenschap. Ons kent ons, de Rotary, de golfclub. Daar worden zaken gedaan. En vervolgens kortgesloten met de politiek. En dat werkt willekeur in de hand. Waarom krijgt de ene inwoner binnen een week een vergunning en de andere inwoner niet? Willekeur wordt in de hand gewerkt door het verlenen van gunsten. Het verlenen van gunsten binnen clubverband, ook wel genoemd het ‘old boys network’ waarbij de groep als een gesloten front opereert en de politiek wordt gebruikt om de eigen zin door te drukken. Wij zeggen niet dat dit standaard geldt voor alle clubverbanden maar het komt wel degelijk voor. Ook daar zijn voorbeelden van te noemen. En het is niet goed, want het heeft niets te maken met fatsoenlijk, onafhankelijk, rechtvaardig bestuur. Dit is bestuur dat wordt aangestuurd, gedreven door persoonlijke belangen van bepaalde mensen die helemaal geen advocaat inschakelen, maar gewoon zorgen dat zij aan hun trekken komen omdat ze toevallig in de juiste club zitten en aan de juiste politieke touwtjes trekken. Dat zijn de mensen die niet hoeven te procederen omdat het toch wel geregeld wordt. Dat zijn de ‘winnaars’. De mensen die moeten procederen zijn de ‘verliezers’.

Wat kan een gemeente hieraan doen? Heel veel. Om te beginnen dienen regels consequent toegepast te worden en voor iedereen op dezelfde manier. Op tweede plaats dient er een degelijk integriteitsbeleid gevolgd te worden. Inwoners moeten ergens terecht kunnen met hun klachten. Als er een vermoeden is van een integriteitsschending, dan moet het burgers mogelijk gemaakt worden dit te melden en zal daar serieus naar gekeken dienen te worden. Het betekent een andere manier van werken. Sinds 2016 is de burgemeester verantwoordelijk voor het integriteitsbeleid in de gemeente.

Wat ons betreft krijgen wij in Bloemendaal straks een nieuwe burgemeester die vooral kijkt naar de organisatie en naar wat er intern te verbeteren valt. Een burgemeester die problemen niet wegwuift. Die de schuld niet geeft aan de inwoners. Die raadsleden niet tegen elkaar opjut. Die geen ambtsberichten stuurt waarin alles wat fout gaat in de schoenen wordt geschoven van inwoners. Want zowel Roos, Slewe als de kapitaalkrachtige hoog opgeleide inwoners, zijn inwoners. Dat hebben deze drie door Schneiders aangewezen schuldigen met elkaar gemeen. Wij willen een burgemeester die met een open vizier probeert verbetering aan te brengen waar mogelijk en nodig. Die serieus omgaat met vragen en het gesprek aangaat. Die zorgt dat de gemeente procedures vermijdt. Zodat de inwoners weer trots kunnen zijn op deze gemeente en vertrouwen terugkeert in de politiek. Want dat is dringend nodig.

 

Nieuw: artikel 170 lid 2 van de Gemeentewet

de burgemeester bevordert de bestuurlijke integriteit van de gemeente