Wat nu? een raadsbreed akkoord?

Een raadsbreed akkoord. Dat lijkt de ideale oplossing voor vier jaar rust zegt de VVD. Deze partij vroeg ons vanmiddag een open gesprek aan te gaan samen met andere fracties. Onze rol in dit gesprek? Volgens fractievoorzitter en wethouder Nico Heijnk is Hart voor Bloemendaal geen potentiele coalitiepartner maar een oppositiepartij. Met twee zetels doen we niet mee.

Dat weten we dan. Maar nu het voorstel. Wat zit er voor ons in het vat?

Eens even rustig nadenken: in de praktijk betekent een raadsakkoord dat het voeren van een kritische maar constructieve oppositie de komende vier jaar aan de ketting ligt. We hebben ons immers moeten binden aan een akkoord. Wat is dan ons bestaansrecht nog als oppositiepartij? Waarom hebben mensen dan hun stem op ons uitgebracht? Tegelijkertijd mogen we ook niet ‘aan de knoppen zitten’ en mee regeren. Zo bezien geen voordeel alleen maar nadeel. En de afgelopen vier jaar zijn we slechts twee keer serieus benaderd door de VVD. De eerste keer op 31 juli 2014, een uur voor de extra ingelaste raadsvergadering nav de uitzending van EenVandaag over Ruud Nederveen. Het zou er om spannen of Nederveen het vertrouwen van de raad nog had die avond. Een uur voor de vergadering kreeg Roos de uitdrukkelijke instructie van voormalig fractievoorzitter Boeijink van de VVD: ‘houd Ruud in het zadel’.

Laten we het erop houden dat de contacten uitermate spaarzaam zijn geweest en dat van enige vorm van inschikkelijkheid nimmer is gebleken.

Aan de andere kant van dit spectrum staan de VVD & coalitiepartners. Voor hen is een raadsbreed akkoord een win win.

We vroegen Nico Heijink vanmiddag: ‘Als je dan toch echt openheid wilt, dan houdt dat wat ons betreft ook in dat de stukken uit de back-up worden vrijgegeven. Want as dinsdag dient de strafzaak van Roos voor het hof in Amsterdam. Het zou een prachtig gebaar zijn als jullie het ontlastend bewijs verstrekken aan haar, zodat zij zich kan verweren voor de rechter.’

De even voorspelbare als teleurstellende reactie was: ‘Dat begrijpen we heel goed dat Roos dat wil, maar daar kunnen wij helaas niet aan tegemoet komen.’

Einde oefening. Openheid allemaal mooi en prachtig, maar het moet natuurlijk niet te gek worden zal de VVD gedacht hebben.

Een in onze ogen belangrijk citaat van Martin Sommer, Volkskrant (aan het gemeentebestuur zie je hoe regentesk Nederland nog is) 20 januari 2018:‘Om ‘politiek gedoe in de raad’ tegen te gaan, is er een nieuwe methode. Die wordt consent genoemd in plaats van consensus. Er zal wel een adviesprijskaartje aan hangen. Onder leiding van ‘bruggenbouwers’ gaan de raadsfracties op zoek naar gezamenlijkheid, naar wat ze bindt. Met als doel een programma waar iedereen zich in kan vinden. Van belang is ‘gezamenlijk het proces in te gaan. Begin op tijd, al voor de verkiezingen.’ Al voor de verkiezingen beginnen aan het volgende college-akkoord. Dat is nou een briljant idee, ik heb gratis nog een beter. Helemaal geen verkiezingen.’

Wij eindigen dit bericht met de volgende conclusie: wij houden vast aan onze idealen. Open en eerlijke politiek.

We hebben wel een veel beter voorstel. En dat leggen we dan meteen maar op tafel en hopen dat de pers meeleest:

Gericht aan de VVD en aan alle andere partijen: als jullie met elkaar overleggen en bezig zijn met coalitieonderhandelingen, doe dat dan in het openbaar. Zorg dat de bevolking weet waarover wordt gesproken. Het levert spannende en interessante politiek op. Want politiek is van ons allemaal. Transparantie begint bij openbare onderhandelingen.